Pedanci nie zmarzną

Zadanie nie jest łatwe, zważywszy na to, że producentów jest bez liku, a ceny są zróżnicowane. Niezależnie od zawartości portfela nikt nie lubi z pewnością biegać w przepoconej odzieży. Do dzisiaj prześladuje mnie wspomnienie przylegającej do pleców mokrej flanelowej szmaty, gdzieś w okolicy krzyża. Kto to przeżył choć raz, wie, o co chodzi. Teraz dzięki najnowszym tzw. oddychającym tkaninom to już przeszłość. Decydując się na zakup takiej odzieży, trzeba pamiętać, że podobne cechy powinny mieć i pozostałe warstwy ubioru.
Zacznijmy od tego, co najbliższe ciału. W odróżnieniu od kurtki, która powinna zapewniać swobodę, bielizna oddychająca musi ściśle opinać ciało. Wtedy najlepiej spełnia swoją funkcję. Jak udało mi się dowiedzieć, nasz polarnik i zdobywca biegunów Marek Kamiński swoim klientom biorącym udział w organizowanych przez niego wyprawach poleca bieliznę firm Craft i Brinje, a przy wyborze konkretnej marki zwraca uwagę na opinie osób, które już takiej odzieży używały. Do producentów dobrych tkanin tego typu fachowcy zaliczają DuPonta, Rhovyla i Malden Millsa, producenta polarteku. Tańsza bielizna oddychająca kosztuje ok. 50-70 zł, są jednak wyroby za 200 zł.
Rekomendacji producentów można szukać także w internecie, np. na stronach www.ntg.pl czy www. artnet.pl, gdzie umieszczono sporo pochlebnych opinii o wyrobach firm Jack Wolfskin, Fjord Nansen, Alvika, Mammut. Dobrą opinią cieszy się bielizna firmy Masser, wyroby Helly Hansena. Z polskich producentów ceniona jest np. marka HiMountain.
Zdaniem Piotra Pustelnika, jednego z najlepszych polskich alpinistów, warto sięgać po sprzęt z górnej półki, a zwłaszcza po wyroby firm amerykańskich. - Pod względem nowinek technologicznych North Face, Lowe Alpine czy Patagonia są bezkonkurencyjne - uważa Pustelnik. - Co prawda firmy europejskie, np. Berghaus czy Karrimor, usiłują odrobić ten dystans, ale są o kilka kroków w tyle.
Mój rozmówca zdradził mi, na co zwraca uwagę, decydując się na zakup kurtki. - Jedną z ważniejszych cech jest funkcjonalność. Zawsze usiłuję zapiąć kieszenie czy dopasować kaptur ręką odzianą w rękawicę. Kolejną sprawą są tzw. tunele powietrzne, którymi ucieka ogrzane powietrze. Aby to sprawdzić, wystarczy kilka razy energicznie podnieść i opuścić ręce - wyjaśnia. Jeśli w okolicach kołnierza i w rękawach wyczuwalne są spore przedmuchy, to taka kurtka najlepsza jest na zimowe spacery po sopockim molo, a nie w góry. No i kaptur - musi być miękki i nie zasłaniać twarzy przy kręceniu głową. - Efekt rycerza jest niedopuszczalny - żartuje Pustelnik, dodając, że suwaki w kieszeniach powinny zasuwać się do dołu. - Dzięki temu gdy coś się dzieje, łatwo jest je zapiąć - kończy instruktaż.
Za nowinki technologiczne trzeba jednak płacić. Kurtki z górnej półki, najczęściej z membranami Gore Tex, to wydatek ok. 2 tys. zł. Podobnie jest ze spodniami. Te droższe mogą kosztować nawet 1000 zł, choć można kupić i takie za 400 zł i być zadowolonym.
Na koniec uwaga natury technicznej. Nie należy poważnie traktować opinii producentów, że taka odzież pochłania zapachy. Trzeba ją prać, i to jak najczęściej, bo brudna traci swoje właściwości.
Kurtki z tkanin membranowych trzeba także impregnować profesjonalnymi środkami przynajmniej raz do roku, a najlepiej po każdym praniu. Pojemniczek takiej substancji kosztuje ok. 30 zł.
Membrany typu Gore Tex są wciąż najpopularniejsze, jednak najnowszy wynalazek to kompozyty, które łączą w sobie wszystkie wymagane cechy, czyli trwałość, wodoodporność, przepuszczalność i ochronę przed wiatrem.
Mamy już inteligentne proszki, teraz czas na takie tkaniny. Aż strach pomyśleć, co będzie następne.

Nasze propozycje